شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6498

اگر این خصلت از میان خلق روی درکشد، فرزند از پدر و خدمتگار از مخدوم شرم ندارد و فتنه‌ها در عالم ظاهر گردد.

اگر شما را هوس چنین بزمی و به یاد تماشای بیدلان عزمی است، بی‌تکلفانه به کلبه‌ام گذری و به چشم یاری به شهیدان کویت نظری.

اما تواضع را در مقام دولت نیکوتر بتوان گرفت و هیچ کمندی نیست که پای اقبال را بدان بند توان کرد جز بذل و نکوکاری.

اگر کسی به صدق قدم بر آب نهد زیر پای او سخت شود، اگر اندرین باب کسی با تو از کرامات اولیا حکایتی کند، دور از طریق عقل بود.

ای بت شیرین‌لبان! تا چند از این گفتار تلخ؟ / روز من چون شب مدار از تلخی گفتار، تار

آن خسرو شیرین‌دهن خندد به آب چشم من / چون ابر گرید در چمن، گل‌های خندان پرورد

حسن غیور را نیست پروای تلخ‌کامان / از خون خویش فرهاد، شیرین کند دهان را

گو مکن شور و مکن کوه به تلخی فرهاد / که رسیده است به کام از لب شیرین، خسرو