شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16892

من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای/ می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم

بستر آرام پروانه است خواب روز شمع / وای بر آن کس که بیدار است دایم یار او

ز خطّ سبز افزون می‌شود بی‌تابی عاشق / کجا در نوبهاران آید از دیوانه خودداری؟

نیست حرف عشق را تأثیر در افسردگان / بی نمک ماهی ز بحر شور می‌آید برون

بخندید بسیار گردآفرید / به باره برآمد، سپه بنگرید

درِ باره بگشاد گردآفرید / تنِ خسته و بسته، بر دژ کشید

بپوشید درعِ سواران جنگ / نبود اندر آن کار جای درنگ

کنون من گشایم چنین روی و موی / سپاه تو گردد پر از گفت‌وگوی

به جمشید بر گوهر افشاندند / مر آن روز را روز نو خواندند

بر او تیره شد فرّه‌ی ایزدی / به کژّی گرایید و نابخردی

شد آن تخت شاهی و آن دستگاه / زمانه ربودش چو بیجاده کاه

به جمشید بر تیره‌گون گشت روز / همی کاست زو فرّ گیتی‌فروز

ب _ پ _ ت

الف _ ث _ پ

الف _ پ _ ت 

 ب _ پ _ ث