شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هفتم : باران محبّت | آزمون شماره 1752

که برو ما از تو خود چوپان تریم/ چون تبع گردیم هر یک سروریم

طعمه گرگیم و آن یار نه/ هیزم ناریم و آن عار نه

جوانی بیامد گشاده زبان/سخن گفتن خوب و تبع روان

بدران پرده ها را زان که عشق/ ز بی شرمی غم و عاری ندارد

الیم و دردناک  -  عاجل و حال

مبدأ و سرآغاز  -  تألّم و اندوه

معونت و یاری  -  امل و آرزو

ًرجحان و برتری  -  ماُمور و آبادشده

زنبور درشت بی مروت را گوی / باری چو عسل نمیدهی نیش مزن 

خدای را به می ام شستشوی خرقه کنید/ که من نمی شنوم بوی خیر از این اوضاع

امیدوار بود آدمی به خیر کسان/مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

آن دوست که گفته ای به ما خير رساند / گو، رو که مرا به خیر تو مرحمتی نیست

پا‌ی‌مردی: خواهشگری- میانجی‌گری- شفاعت

حریف: همدم- همکار- هماورد

صولت: هیبت- شکوه- حمله

فضل: افزونی- بخشش- سروری