شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10857

به وفای دل من ناله برآرید چنانک / چنبر این فلک شعوذه گر بگشایید

به جهان پشت مبندید و به یک صدمۀ آه / مهرۀ پشت جهان یک ز دگر بگشایید

سیل خون از جگر آرید سوی بام دماغ / ناودان مژه را راه گذر بگشایید

خبر مرگ جگرگوشۀ من گوش کنید / شد جگر چشمه خون ، چشم عبر بگشایید

جهان حسن تو داری به زیر خاتم زلف / تو راست معجزه و نام تو سلیمان است

رسول من سوی تو باد صبح‌دم باشد / ازین قبل نفس باد صبح‌دم سرد است

ز وصل گویی کم گوی، آن مرا گویند / مرا ز درد چه پروای وصل هجران است

بر آن دیار که باد فراق تو بگذشت / به هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

جز از لب لعل جان ننوشم / غیر سر زلف او نگیرم

چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد / چه بسی نعره مستان که ز گلزار برآمد

هله نومید نباشی که تو را یار براند / گرت امروز براند نه که فردات بخواند

تو بسی سمن‌بران را به کنار در گرفتی / نفسی کنار بگشا بنگر کنار دیگر