شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 30743

گفت نزدیک است والی را سرای آنجا شویم

ایوان مدائن را آیینۀ عبرت دان

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

ما را کلاه فقر به افسر برابر است

دانم که کس نگردد از بیم گرد من/ زین‌گونه شیرمردی من چون شود عیان

(وجود ترکیب وصفی مقلوب)

تا مر مرا دو حلقه بند است بر دو پای/ هستم دو دیده گویی از خون دو ناودان (آوردن حرف اضافه "مر" بر سر مفعول)

نبشته که با گفته گرد آمدی/ وگر چند بس بیکران باشدی (وجود تلفظ کهن واژه)

گیرم صبور گردم، بر جای نیست دل/ گویم به رسم باشم، هموار نیست رای

(استفاده از فعل ماضی در معنای مضارع)

اعتمادی نیست بر کار جهان/بلکه بر گردون گردان نیز هم (ناپایداری دنیا)

مدد از خاطر رندان طلب ای دل ورنه/کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم (نیاز به پیر و راهنما)

غم دل چند توان خورد که ایام نماند/گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن (حسرت بر گذر زمان)

یاران همنشین همه از هم جدا شدند/ماییم و آستانۀ دولت پناه تو (طلب همنشینی)

در حمله مغول بزرگانی چون نجم‌الدین رازی و فریدالدین عطار کشته شدند.

انتقال کانون‌های فرهنگی که از دوره غزنویان آغاز شده بود، در دوره مغول ادامه یافت.

عراقی در هر فصل از عشاق‌نامه به کمک تمثیل و حکایت، یکی از مباحث عرفانی را مطرح کرده است.

پیچیده‌نویسی در قرن هفتم بیشتر در حوزه مسائل عرفانی و در آثاری چون مرصادالعباد مشهود است.

کاربرد (را) به معنی برای

کاربردهای کهن واژگان

کاربرد نشانه (آن) برای جمع بستن واژه‌ها

تضاد میان دو واژه