شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12605

در چراغ دو چشم او زد تیر / نامدش کشتن چراغ، دریغ

دستم نداد قوّت رفتن به پیش یار / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم 

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت / مست گفت ای دوست! این پیراهن است افسار نیست

دیدۀ سیر است مرا، جان دلیر است مرا / زهرۀ شیر است مرا، زُهرۀ تابنده شدم
 
 

ببینی تو فردا سنان مرا / همان گردکرده عنان مرا

یکی لشکر آمد ز پهلو به دشت / که از گرد ایشان هوا تیره گشت

با همه چون خاک زمین پست باش / وز همه چون باد تهیدست باش

کمند تو بر شیر بند افگند / سنان تو کوهی ز بن برکند

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا / که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم / طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش / که نیستی است سرانجام هر کمال که هست

ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر / سپیده‌دم که صبا چاک زد شعار سیاه

خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل

از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش

به صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است