شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 7324

انتقاد از شعر دوره بازگشت با مطرح شدن مباحث جدید در جامعه و ادبیات در اواخر دوره قاجار آغاز شد.

صبای کاشانی و قاآنی از مقلّدان سبک خراسانی در دوره بازگشت بودند.

تا آغاز سلطنت فتحعلی شاه، تأثیر سبک هندی بر شعر فارسی به‌طور کلی از بین نرفته‌بود.

شاعران دوره بیداری نیاز به تغییر شعر برای گنجاندن موضوعات جدید در آن را احساس کرده‌بودند.

وجود ادیبان و فرهیختگان فرهنگی در این شهر ـ سید اشرف‌الدّین

پایتخت‌بودن این شهر ـ محمّدتقی بهار

تمرکز بیشتر فعالیت‌های سیاسی و مطبوعاتی ـ سید اشرف‌الدّین

ارتباط بیشتر با مراکز ادبی و دانشگاهی آن زمان مانند دارالفنون ـ محمّدتقی بهار

ایرج میرزا: در به کارگیری تعبیرات عامیانه و آفریدن اشعاری ساده و روان مهارت بسیار داشت.» ای قلم» از نمونه‌های اشعار انتقادی اوست.

محمدتقی بهار: در سبک خراسانی با زبانی حماسی شعر می‌سرود. وی علاوه بر تحقیق و تدریس در دانشگاه، در حوزه سیاست و روزنامه‌نویسی نیز فعالیت داشت.

ادیب‌الممالک فراهانی: قبل از وی سبک نویسندگان فارسی با تکلّف و تصنع همراه بود. او با تغییر سبک نگارش، تکلّف را در نثر از بین برد.

قائم‌مقام فراهانی: از جانب مظفرالدین شاه به ادیب‌الممالک ملقب شد، فعالیت اصلی‌اش روزنامه‌نگاری بود.

4 مورد

1 مورد

2 مورد

3 مورد

عارف قزوینی، بهار، میرزادۀ عشقی، میرزا جهانگیرخان

میرزاجهانگیرخان، ملک الشعرای بهار، عارف قروینی، سیداشرف الدین گیلانی

ملک الشعرای بهار، عارف قزوینی، میرزا جهانگیر خان، میرزا یوسف آشتیانی

ملک الشعرای بهار، میرزا جهانگیرخان، میرزا یوسف آشتیانی، سیداشرف الدین گیلانی