شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10329

من بحل کردمت ای جان که بریزی خونم / ور نریزی تو مرا مظلمه داری نه بحل =(مضاف الیه)

هان و هان ناقۀ حقیم و تعرض میکند / تا نبرد سرت​​​​ان را سر شمشیر اجل =(مفعول)

گر امان خواهی امانی ندهدت آن بی امان / می کشد جان را از این گل تا به سر بالای دل = (متمم)

سررشته صبوری را ببین بگذار کوری را / ببین تو حسن حوری را صبوری نبودت مشکل = ( مضاف الیه)

بتی کاو هر دمم دشنام های شکرین بخشد / به از دشنام نبود،گر نبات و انگبین (عسل) بخشد

اگر دهم بوی شکوه بیرون ز رنگ تقریر می چکد خون / مپرس از یاس حال مجنون ، دماغ گفتن خراش دارد

گل بجوشد و گلابش همه خیس عرق شرم / که به یک خندۀ طفلانه چه بود آن همه آزار

چون قصد کمال از غزل آن عارض زیباست / شعر تر چون آب نگوییم چه گوییم

تا نسوزد برنیاید بوی عود                                  پخته داند کاین سخن با خام نیست

نباید سخن گفت ناساخته                                 نشاید بریدن نینداخته

نه چندان بخور کز دهانت بر آید                          نه چندان که از ضعف، جانت بر آید

خامش که بی‌طعام حق و بی‌شراب غیب             این حرف و نقش هست دو سه کاسه تهی