شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 1112

سلمان ساوجی

خواجوی کرمانی

عبدالرّحمان جامی

سعدی

از میان آثار منثور مولانا، فیه مافیه و مجالس سبعه را مولانا گفته و شاگردان نوشته‌‌اند و مکاتیب، مجموعه نامه‌‌های مولانا به قلم خود اوست.

فخرالدین عراقی در کتاب عشاق‌‌نامه‌‌ی خود، سیر و سلوک عارفانه را در قالب نظم و نثر بیان کرده است.

خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی از نثرنویسان قرن هفتم است. در سفرهای متعددی حضور داشت و اطلاعات فراوانی درباره تاریخ مغولان کسب کرد که موجب تالیف کتاب تاریخ جهانگشا شد.

سعدی، بوستان را به نثر مسجع و گلستان را در قالب مثنوی پدید آورد. در سرودن غزل‌‌های عاشقانه نیز سرآمد شاعران و نویسندگان فارسی‌‌زبان است.

المعجم فی معاییر اشعار العجم: در مقدمه مصنوع و در اصل کتاب، ساده و عالمانه

مرصاد العباد من المبدا الی المعاد: گاه ساده و گاه دارای سجع و موازنه

تاریخ جهانگشا: مصنوع و دشوار

طبقات ناصری: دشوار

حکومت جانشینان حسن صباح

تاریخ پیامبران

خلفای چهارگانه

تاریخ ایران تا سال ۷۳۰ ه.ق

هنرمندان، قرآن کریم و شاهنامه فردوسی را به خط خوش نگاشتند و با تصویری زیبا آراستند.

زبان شعر جز در سروده‌های شاعران شاخص مانند خواجو و حافظ، به سستی گرایید.

عراق عجم و مهمتر از آن شهر شیراز همچنان در حکم مرکز ادبی این عصر به شمار می‌رفت.

قلمرو بالندگی زبان و فرهنگ فارسی نیز عرصه وسیعی یافت، به طوری که از شبه قاره تا آسیای صغیر، بسیاری به این زبان سخن می‌گفتند.