شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17313

مرا به دست تو خوش‌تر هلاک جان گرامی / هزارباره که رفتن به دیگری به حمایت

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل / وگر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

به دو چشم تو که گر بی ‌تو برندم به بهشت / نکنم میل به حوران و نظر با ساقی

من پاس دارم تا به روز امشب به جای پاسبان / کان چشم خواب‌آلوده خواب از دیده ما می‌برد

تنها خداست که نمی‌توان در انتظارش بود. در انتظار خدا بودن، یعنی درنیافتنِ این‌که او را هم‌اکنون در وجود خود داری.

هرگز هیچ زیبای لطیفی را در این جهان ندیده‌ام که بی‌درنگ نخواسته باشم تمامی مهرم را نثارش کنم.

همین که آفریده‌ای نگاهمان را به خویش معطوف کند، ما را از راه آفریدگار بازمی‌گرداند.

نگرش تو باید در هر لحظه نو شود. خردمند کسی است که از هر چیزی به شگفت درآید.

چون به همراهی قبولم کردی ار سر می‌رود                          دستت از دامان ندارم، تا به پایانم بری

وان‌گه که به تیرم زنی اول خبرم ده                                     تا پیش‌ترت بوسه دهم دست و کمان را

کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت                          نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

به جانت کز میان جان ز جانت دوست‌تر دارم                         به حق دوستی جانا که باور دار سوگندم