شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 2153

نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم / چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندر آویزد

هفت اختر بی‌آب را کاین خاکیان را می‌خورند / هم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنم

از آن سوی پرده چه شهری شگرفست / که عالم از آن‌جاست یک ارمغانی

صلا یا ایها العشاق کان مه رو نگار آمد / میان بندید عشرت را که یار اندر کنار آمد

چنان در قید مهرت پای بندم              که گویی آهوی سر در کمندم

نه مجنونم که دل بردارم از دوست         مده گر عاقلی بیهوده پندم

گر آوازم دهی من خفته در گور          برآساید روان دردمندم

سری دارم فدای خاک پایت           گر آسایش رسانی ور گزندم