شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 1017

کتاب مرصاد العباد من المبدأ الی المعاد را در بیان سلوک دین و تربیت نفس انسانی نوشت.

کتاب او از جمله آثار مربوط به جریان پیچیده‌نویسی در آثار قرن هفتم است.

در خلال موضوعات کتابش، احادیث، آیات و اشعاری از خود و شاعران دیگر نقل می‌کند.

در نثر این کتاب، سجع و موازنه به کار رفته است.

سی و پنج سال گرد جهان گشت، تجربه اندوخت و از هر خرمنی خوشه‌ای چید.

گلستان را به نثر مسجع و بوستان را در قالب مثنوی پدید آورد.

گلستان و بوستان او آثار ارزشمندی هستند که به ما درس اخلاق و حکمت را می‌آموزند.

در سرودن غزل‌های عارفانه سرآمد شاعران و نویسندگان فارسی زبان است. وی در بیشتر قالب‌های ادبی طبع‌آزمایی کرده است.

مولانا جلال‌الدّین بلخی- جامی

مولانا جلال‌الدّین بلخی- فخرالدّین عراقی

شمس تبریزی -مولوی

شمس تبریزی -سعدی

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اواخر قرن دهم به مدت ۳۰۰ سال، سبک غالب متون ادب فارسی بود.

دلیل نامگذاری سبک این دوره به عراقی این است که بعد از حملۀ مغول، کانون‌های فرهنگی از خراسان به عراق عجم منتقل شد.

به علت کشته و یا متواری شدن دانشمندان و ادیبان، وضعیت زبان و ادبیات فارسی دچار سستی و نابسامانی گردید.

در حوزه‌های ری، فارس، همدان و اطراف آن ها آثار ارزشمندی پدید آمد و زمینه‌هایی برای تغییر سبک از خراسانی به عراقی ایجاد شد.

پنج

هشت

نه

هفت