شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19561

فتنة صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم                          گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم‌ ما

گر به ظاهر چشم ما خشک است چون جام تهی               گریة مستانة ما همچو مینا در گلوست

بستن لب بر در روزی کند کار کلید                                 کوزه از خُم پر شراب ناب می آید برون   

داغ پنهانم نمی بینند و مهر سر به مهر                          آن په بر اجزای ظاهر دیده اند آن گفته اند

ابلقی را کاسمان کمتر چراگاه وی است / چند خواهی بست بر خشک آخور آخر زمان              ابلقی _ آسمان

تا نگارستان نخوانی طارم ایام را / کز برون‌سو زرنگار است از درون‌سو خاکدان                      طارم _ خاکدان

جای نزهت نیست گیتی را که اندر باغ او / نیشکر چون برگ سنبل زهر دارد در میان             زهر _ میان

از نسیم انس بی‌بهره است سروستان دل / وز ترنج عافیت خالی است نخلستان جان          سروستان _ ترنج