شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 27303

عنصری- فرخی- منوچهری

رودکی- فردوسی- عنصری

فردوسی- عنصری- منوچهری

رودکی- فرخی- عنصری

شاخه‌ی جنوبی از گروه غربی را در زبان ایرانی میانه «پارتی» یا «پهلوانیک» می‌گویند.

آثار ادبی پهلوی به سبب بی‌اهمیتی سنت شفاهی، غالباً به کتابت در نیامده‌ بود.

ادبیات فارسی دری به مفهوم واقعی خود، تقریباً هم‌زمان با پدید آمدن دولت ساسانی شکل گرفته است.

یادگار زریران رساله‌ی کوچکی است در زمره‌ی آثار غیردینی که رنگ دینی دارد و اصلی پارتی.

پیچیدگی فکر و روانی کلام، داستان‌سرایی و قصه‌پردازی

توجه به واقعیت بیرونی، تعالیم عرفانی و صوفیانه

مفاهیم ذهنی فراتر از تعالیم کلی اخلاقی نیست، شعر حکمی و اندرزی

ترکیب‌های کهنه و تشبیهات گوناگون، شعر مدحی یا مدیحه‌سرایی

در این دوره نثر رواج یافت و رونق گرفت.

نثر این دوره پیچیده است.

آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال در نثر این دوره رایج شد.

نثر این دوره بیشتر به موضوع‌های حماسی، دینی و تاریخی توجه دارد.

پس از گذشت چند سده و رواج و نفوذ معارف اسلامی و متون دینی، آمیختگی زبان فارسی دری با زبان عربی افزایش می‌یابد.

در آغاز قرن چهارم و اوایل قرن پنجم، بیشتر دانشمندان ایرانی، به ضرورت، آثار خود را همچنان به فارسی می‌نوشتند.

در قرن چهارم و اوایل قرن پنجم بسیاری از اصطلاحات علمی، ‌ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی وارد فارسی دری شد.

ابوعلی سینا،‌ در همه‌ علوم روزگار خود تبحّر داشت و صاحب تحقیق و تألیف بود. وی به پارسی و عربی شعر می‌سرود.