شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16772

بپیچید زو روی و شد سوی کوه: فرار کردن

باز چو کشتی شکست، نوبت وصل و لقاست: از خود بی خود شدن

شب است و چشم به راه ستارۀ سحرم: منتظر بودن

مژدۀ نو بشنید از گل و دست افشان شد: شاد شدن

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد / کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس / شاه خورشید است و اینک نور داده باز خواست

از جنس کارگاه نشابور و کار روم / بر من خراج روم و نشابور خوار کرد

شکر و سیم پیش همّت او / از من و شعر، شرمسارتر است

ب _ پ _ ت

الف _ ث _ پ

الف _ پ _ ت 

 ب _ پ _ ث

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند                                                                          تا ابد سرنکشد وز سر پیمان نرود

گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست                                                         لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

ما که پیمان وفا با سر زلفت بستیم                                                                      به وفای تو که هم بر سر آن پیمانیم

با سر زلف شکن در شکنش عهد مبند                                                              که بدین واسطه ما بی سر و سامان شده ایم