شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13291

کسی که چهره ی دل دید، اوست اهلِ خرد / کسی که قامتِ جان یافت، اوست کاهلِ صلاست

برای دیدنِ رویش مگرد گردِ جهان / که او نشسته چو آیینه با تو رویاروست

یار بی پرده از در و دیوار / در تجلّی است یا اولوالابصار (صاحبانِ بینایی)

هر دو عالم یک فروغ روی اوست / گفتمت پیدا و پنهان نیز هم

علامت خطر است این قبای خون‌آلود / هر آن که در ره هستی است، در ره خطری است

بریخت خون من و نوبت تو نیز رسد / به‌ دست رهزن گیتی هماره (همواره) نیشتری است

خوش است اگر گلِ امروز خوش بود فردا / ولی میان ز شب تا سحرگهان اگری است

از آن، زمانه به ما ایستادگی آموخت / که تا ز پای نیافتیم، تا که پا و سری است

ای سرو خرامان گذری از در رحمت / وی ماه درافشان نظری از ره رأفت

ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجی / در دولت خاقان نتوان کرد خلافت

با قدّ تو زیبا نبود سرو به نسبت / با روی تو نیکو نبود مه به اضافت

سعدی چو گرفتار شدی تن به قضا ده / دریا در و مرجان بود و هول و مخافت

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش / وین سوخته را محرم اصرار نهان باش

در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خوار / کز خویش، هیچ نایدت ای زشت‌روی عار

حافظ از چشمه‌ی حکمت به کف آور جامی / بو که از لوح دلت نقش جحالت برود

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

مضافٌ‌الیه _ نهاد

نهاد _ نهاد

مضافٌ‌الیه _ منادا

نهاد _ منادا