شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 1 - آفرینش همه تنبیه خداوند دل است

بیت «ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی/ نروم جز به همان ره که توام راه نمایی»، چند جمله دارد؟

سه

‌ چهار

پنج

شش

نوع آرایه‌ی ذکر شده در کدام گزینه درست نیست؟

عــلــم بــال اســت مــرغ جـانـت را بـــر ســـپـــهـــر او بـــرد روانـــت را (تشبیه - تشخیص)

دل بـی عـلـم، چـشـم بـی نـور اسـت مــــرد نــــادان زمــــردمـــی دور اســــت (جناس - تشبیه)

بـامـدادی کـه تـفـاوت نکند لیل و نهار خـوش بــود دامـن صـحرا و تماشای بهار (جناس - تضاد)

خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند آخر ای خفته، سر از خواب جهالت بردار؟ (تشبیه- مراعات‌النظیر)

در بیت «کوه و دریا و درختان، همه در تسبیح‌اند / نه همه مستمعی، فهم کند این اَسرار» کدام آرایه‌ها به‌کار رفته است؟

جان‌بخشی و تشبیه

مراعات نظیر و تشبیه

فقط مراعات نظیر

مراعات نظیر و جان‌بخشی

در کدام گزینه «کنایه» به کار رفته است؟

سعدیا، راست‌رُوان گوی سعادت بُردند

که تواند که دهد میوهٔ الوان از چوب؟

خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند

توانا بوَد هر که دانا بوَد

کدام گزینه نادرست است؟

نعمتت بار خدایا، ز عدد بیرون است/ شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار (ز عدد بیرون بودن کنایه از «بی‌شمار بودن»)

یکی را به سر برنهد تاج بخت/ یکی را به خاک اندر آرد ز تخت (از تخت به خاک آوردن کنایه از «پست کردن»)

که تواند که دهد میوه‌ی الوان از چوب؟/ یا که داند که برآرد گل صدبرگ از خار؟ (چوب مجاز از «درخت»)

تا کی آخر چو بنفشه، سر غفلت در پیش؟/ حیف باشد که تو در خوابی و نرگس، بیدار (خواب و بیدار مجاز از «دنیا»)

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 1 - آفرینش همه تنبیه خداوند دل است | آزمون شماره 13401