شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس هجدهم: عظمت نگاه

هر سه واژه در کدام گزینه نادرست معنی شده‌اند؟

(تعلیق: پیوست) (لعب: بازی) (طرب: شاد)

(غِنا: شادی) (سودا: عشق) (کید: حیله)

(عیار: ناخالص) (تقریظ: انتخاب) (درع: قلعه)

(حشر: قیامت) (مندرس: پوسیده) (مسامحه: شیفتگی)

در کدام گزینه غلط املایی و رسم‌الخطّی بیشتری دیده می‌شود؟

آنها با اشتیاق از بین گل و لایی که حاصل جذر و مدّ آب «خور» است، خود را به قایق‌ها می‌رسانند و فضای نفوس را با یاد خدا معطّر می‌کنند.

از حضرت عیسی سخنی پرسید؛ بر سبیل تلطّف جوابش باز داد و آن شخص مصلّم نداشت و آغاز عربده و سفاحت نهاد.

گفت: ای فرزند حلالت نکنم که مطربی و مسخره‌گی پیشه سازی؛ خسرو هم با آنکه خودسر بود، اندرز مادربزرگ ناتوان را به گوش اطاعت شنید.

چون جذبه‌ای اصرارآمیز او را به سوی خود می‌کشید، خواست که قبرش را بگشایند: مزار شاعر غرق در گل بود.

در تمام گزینه‌ها هر دو آرایه درست آمده است جز ......... .

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود عیسی دمی خدا بفرستاد و برگرفت (تلمیح ـ تشبیه)

زین قصّه هف کوته‌نظر ببین که سخن مختصر گرفت(ایهام ـ پارادوکس)

زنهار از آن عبارت شیرین گویی که پستة تو سخن در شکر گرفت (کنایه ـ حس‌آمیزی)

هر سرو قد که بر مه و خور حُسن می‌فروخت چون تو درآمدی پی کاری دگر گرفت (جناس ناقص ـ استعاره)

نام نویسندۀ چند اثر در مقابل آن درست آمده است؟ (تمهیدات: عین القضات همدانی) (مثل درخت، در شب باران: هوشنگ ابتهاج (ﻫ.ا.سایه)) (بینوایان: ژان والژان) (مائده‌های زمینی و مائده‌های تازه: مهستی بحرینی) (سمفونی پنجم جنوب: امام موسی صدر) (لطایف الطوایف: مجد خوافی) (داستان‌های دل‌انگیز ادب فارسی: نظامی گنجوی)

یک

دو

سه

چهار

مفهوم آیۀ شریفۀ (لا تُدرِکُه الأبصارُ و هُوَ یُدْرکُ الابصار) در تمامی گزینه‌ها دیده می‌شود، به‌جز گزینۀ .........

به بینندگان آفریننده را نبینی مرنجان دو بیننده را

هیچ مخلوقی نداند سرّ خالق در جهان گر تو مخلوقی تو را با سرّ یزدان کار نیست

پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها از اوست آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست

دم خود سوی این صورت دمیده است صور پیدا از آن دم ناپدید است