شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 1 - درس پانزدهم: هویت ایرانی (3) | آزمون شماره 11563

مشروعيت حقيقي - قدرت نامشروع - تبعيت با رضايت - قدرت نظامي 

قدرت مشروع - قدرت نامشروع - تبعيت با رضايت - قدرت سخت

قدرت مشروع - مشروعيت دروغين - قدرت مقبول - قدرت سخت

مشروعيت حقيقي - مشروعيت دروغين - قدرت مقبول - قدرت نظامي

لیبرال دموکراسی، نوعی نظام سیاسی است که ادعا می‌کند با خواست و اراده اقلیت مردم سازمان می‌یابد.

دموکراسی، هیچ حقیقت و فضیلت فطری و جهان‌شمولی را به رسمیت نمی‌شناسد و حکومتی دنیوی و این‌‌جهانی است.

مردم‌سالاری دینی، نوعی نظام سیاسی است که براساس حاکمیت مردم و خواسته‌ها و تمایلات حاکمان شکل می‌گیرد.

جمهوری اسلامی، به معنای به رسمیت شناختن حضور حاکمان و فعالیت آنها در نهادها، بر مبنای عقاید و ارزش‌های اجتماعی اسلامی است.

نظام سیاسی مونارشی بر اساس اقلیت و خواست و میل حاکم شکل می‌گیرد.

ارسطو حاکمیت اکثریت مردم را در صورتی که بر مدار خواسته‌های آن‌ها باشد، تیرانی (استبدادی) می‌نامد.

دموکراسی، به معنای حاکمیت مردم است و بر اساس خواست و تمایلات حاکم شکل می‌گیرد.

او بین حکومت جمهوری و دموکراسی تفاوت می‌گذارد و پولیتی، نظام سیاسی است که اکثریت بر اساس فضیلت آن را به وجود می‌آورند.

فرهنگ اولیه حق باشد و جهت تحولات به سوی فرهنگ باطل باشد _ عقاید و ارزش های جهان اجتماعی، ثبات و استقرار خود را در زندگی مردم از دست بدهند.

فرهنگی که اعتبار خود را از دست می‌دهد حق باشد و به سوی فرهنگ باطل در حرکت باشد _ شیوه زندگی مردم یک جامعه با عقاید و ارزش های اجتماعی آن جامعه در تضاد باشد.

فرهنگی که دچار تزلزل می‌شود باطل باشد و جهت تغییرات به سوی حق باشد _ لایه‌های سطوح جهان اجتماعی در تضاد با لایه‌های عمیق آن جهان اجتماعی قرار گیرد.

فرهنگی که گرفتار بحران و تحول می‌شود، باطل باشد و جهت تحولات آن به سوی حق باشد _ شیوه زندگی مردم آن جامعه با هنجارهای درونی آن جامعه ناسازگار باشد و این ناسازگاری تداوم یابد.