شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10310

مر او را چو دیدم سر از خواب مست / بدو گفتم ای سرو پیش تو پست

ای آفتاب آینه دار جمال تو / مشک سیاه مجمره گردان خال تو 

ای جهان دیده بودِ خویش از تو / هیچ بودی نبوده پیش از تو 

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست / عرض خود می بری و زحمت ما می داری 

به ترتیب خیل و خدم و سپاه و حشم مشغول گشت و یکی از نزدیکان برگزید و محسود همگان شد

به حکم این تجارب روشن می گردد که عاقل را از حطام این دینا به کفاف خرسند باید بود و بدان قانع گردد

چون پادشاه اسرار خویش را به این نمط عزیز و مستور داشت و وزیر کافی گزید سزاوار باشد ملک او پایدار باشد

مرد خردمند با عزم و حزم آن است که به رای خویش به دل یکی بود با جمعیت و همیت آرزوی محال را بنشاند