شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 696

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر جبین صباح را رنگ کرد.

اندر گلستان ادب کرامتی را و حالتی را دیدم و از در برون.

نصیحت بی جا بلا باشد و کلام دروغ ناروا.

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل.

قاضی چون سخن بدین غایت رسانید و از حد قیاس ما آسیب مبالغه درگذرانید

سر به تدارک یکدیگر نهادیم و بوسه بر سر و روی هم دادیم و ختم سخن این بود

طالب نام‌اند و مغفرت و صاحب دنیا و آخرت

ای که گفتی توانگران مشتغل‌اند و ساهی و مست ملاهی، نعم ، طایفه‌ای هستند بر این صفت که بیان کردی.

یکی از صلحای لبنان مقامات او در دیار عرب مذکور بود و کرامات مشهور

علم در همه بابی لایق است و عالم در آن باب بر همه فایق.

از آسمان تاج بارد اما بر سر آن کس که سر فرود آرد

و تو شکر خدا کن به هنگام رنج و شکر او کن به وقت رستن از رنج

هرکه مرا بیند به‌حقیقت داند که از شما کلان‌ترم

مهرورزی تو بر گل کار راستان و پاکان است اما زیبایی محبوب تو چند روزی بیش نیست

دست تطاول به مال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیت آغاز کرده

ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان را خریدی به حیف و توانگران را دادی به طرح

گفت اگر از مه رویان به سلامت بماند از بدگویان نماند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

قدمی بهر خدا ننهند و درمی بی من و اذی ندهند

گفت: این چه مردمانند سگ را گشادهاند و سنگ را بسته