شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 12: گذر سیاوش از آتش

مفهوم کدام متفاوت با سایر ابیات است؟

با خلیل، آتش گل و ریحان و ورد بــاز بـــر نمــرودیان مرگ است و درد

آتـش ابـراهیم را نبـود زیــان هر که نمرودی است گو می‌ترس از آن

گر توانی آب زد بر آتش خشم و غضب می‌توان گلدسته‌ها زین آتش نمرود بست

آتش ابـراهیم را نـه قلعه بـود تـــا بــــرآورد از دل نــمــرود دود

در همة گزینه‌ها به جز گزینة ......... مفهوم بیت زیر دیده می‌شود. «ز خورشید و از آب و از باد و خاک نگردد تبه نام و گفتار پاک»

نام نیکو گر بماند ز آدمی به کز او ماند سرای زرنگار

عمر رونده خواهی پاینده تا قیامت زنهار نام نیکو با عمر هم‌عنان کن

سخن گفتن نغز و کردار نیک نگردد کهن تا جهان است ریک (خوشایند)

با بهان لحظه‌ای چو بشتابی نام نیکو از او بسی یابی

کدام بیت از نظر اجزای تشکیل‌دهنده‌ی آن به «شیوه‌ی بلاغی» سروده شده است؟

مـــردی حــوادث پــایــمــال هــمّــت او عــالــم ثــنــاگـوی جـلال هـمّـت او

آسـمـان بـار امـانـت نـتـوانـسـت کـشـیـد قـرعـه‌ی فـال بـه نـام مـن دیـوانـه زدند

دیــدم، شــبــان خــفــتـه را تـبـدار دیـدم بـر خـفـتـه‌ی شـب شـبـروی بیدار دیدم

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

در همه‌ی گزینه‌ها معنای «گرفتم» همانند معنای آن در بیت زیر است، به‌استثنای:

گرفتم راز دل بتوان نهفتن / دوای چشم گریان چون توان کرد؟

من گرفتم که ز عشق تو حکایت نکنم / چه کنم کز در و دیوار فغان می‌آید؟

چو مرا نماند رنگی، همه رنگ او گرفتم / که جهان مسخّرم شد چو برآمدم به رنگش

گرفتم ره نیابی در سرایش / توان بوسیدن آخر خاک پایش

در جاه گرفتم که شدی طغرل و سنجر / بنگر که کجایند کنون سنجر و طغرل؟

مفهوم کدام بیت با بیت زیر، متناسب نیست؟

«گریز از کفش در دهان نهنگ / که مردن به از زندگانی به ننگ»

به نام نکو گر بمیرم رواست / مرا نام باید که تن مرگ راست

مرا مرگ بهتر از این زندگی / که سالار باشم کنم بندگی

مرا سر نهان گر شود زیر سنگ / از آن به که نامم برآید به ننگ

هر زمان گویند دل در مهر دیگر یار بند / پادشاهی کرده باشم پاسبانی چون کنم

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 12: گذر سیاوش از آتش | آزمون شماره 2929