شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 362

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

سلمان ساوجی

خواجوی کرمانی

عبدالرّحمان جامی

سعدی

عطار نیشابوری- حمله مغولان- اصفهان

عطار نیشابوری- حمله تیمور- خراسان

کمال الدین اسماعیل- حمله مغولان- اصفهان

کمال الدین اسماعیل -حمله تیمور- خراسان

در غزل توجه خاصی به سعدی و مولوی داشته است.

قصایدی نیز در سبک عراقی دارد.

لحن سخن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است.

مثنوی جمشید و خورشید او به شیوۀ داستان‌های نظامی سروده شده است.

آمیختگی زبان فارسی با زبان عربی بسیار کمتر شود.

افراد بسیاری به شعر و شاعری روی بیاورند.

در قرن هشتم ابتکارات و نوآوری‌هایی در سایر قالب‌های شعری نیز ایجاد شود.

در قرن هفتم شاعران بزرگی در غزل ظهور کنند و این نوع از شعر فارسی را به اوج برسانند.