شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 8261

قلمرو بالندگی زبان و فرهنگ فارسی عرصه وسیعی یافت.

زبان شعر جز در سروده‌های شاعران شاخص، به سستی گرایید.

کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.

از بین رفتن دربارهای ادب‌دوست ایرانی‌تبار، از رونق افتادن قصیده‌سرایی را در پی داشت.

از آرایه‌های جناس و تلمیح استفاده شده است.

آوردن تخلّص در انتهای شعر

شعر، در قالب غزل سروده شده و عاشقانه است.

از آرایه‌های تشبیه و استعاره استفاده شده است.

ﺣﺎﻓﻆ: ﻟﺤﻦ ﺳﺨﻦ او ﮔﺰﻧﺪه و ﻃﻨﺰآﻣیﺰ و ﻧﻤﺎیﺎﻧﮕﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮔﺬﺷﺘه ایﺮان اﺳﺖ.

ﻋﺒیﺪ زاکﺎﻧی: ﻧﺎﻫﻨﺠﺎرىﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋی را ﺑﺎ ﺷیﻮه ﻃﻨﺰ و ﺗﻤﺜیﻞ ﺑیﺎن ﻣیکﺮد.

ﺣﻤﺪاﷲ ﻣﺴﺘﻮﻓی: ﻣﻨﻈﻮﻣﻪاى درﺑﺎره ﺗﺎریﺦ ایﺮان ﺗﺎ ﺳﺎل ٧٣٠ ﻫ . ق دارد.

ﺳﻠﻤﺎن ﺳﺎوﺟی: در ﺳﺮایﺶ ﻏﺰل ﺑﻪ ﺳﺒک ﺳﻌﺪى و ﻣﻮﻟﻮى ﺗﻮﺟﻬی ویﮋه داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.