شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10184

چون از کمند عشق امید خلاص نیست/ رغبت بود به کشته‌شدن پای‌بند را

همچو خورشید ار برآید ماه بی‌مهرم به بام/ مهر بفزاید ز ماه طلعتش برجیس را

ای رخت آینۀ جان، می چون زنگ بیار/ تا ز آیینۀ خاطر ببرد زنگ مرا

اگر همچون خضر خواهی که دایم زنده‌دل باشی/ روان در پای جانان ریز اگر دستت دهد جان را

ز ما بریدن یاران، بدیع نیست که ما را/ به تیغ هجر، بریدند ناف روز ولادت

علاج علت من، می‌کند به شربت صبر/ لبت، که چاشنی صبر کرده، از قند است

شکایت از ستم عشق اختیاری نیست/ به تازیانۀ آتش شرار می‌خیزد

سپند آتش حسن تو را شماری نیست/ اگر یکی بنشیند هزار می‌خیزد

روز وصل دوستداران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

نور تویی سور تویی دولت منصور تویی /  مرغ کُهِ طور تویی خسته به منقار مرا

بدان‌سان سوخت چون شمعم که بر من / صُراحی گریه و بربط فغان کرد

رسم عاشق‌کشی و شیوه شهرآشوبی /  جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود