شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 10721

آن‌ها به جای پناه بردن به دیگران با نیت خالص به خداوند پناه بیاورند _ سربار دیگران

 آن‌ها به جای امید داشتن به دیگران نتیجة کار خود را به خدا بسپارند _ سربار دیگران

 آن‌ها به جای پناه بردن به دیگران با نیت خالص به خداوند پناه بیاورند _ متوکلان بر خدا

 آن‌ها به جای امید داشتن به دیگران نتیجة کار خود را به خدا بسپارند _ متوکلان بر خدا

دورکنندة گزند و آسیب – چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

آماده‌تر از خود بندگان – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

دورکنندة گزند و آسیب – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

آماده‌تر از خود بندگان - چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

«و عسی ان تکرهوا شیئاً و هو خیر لکم»

«و عسی ان تحبوا شیئاً و هو شر لکم»

«ألیس اللهُ بکافٍ عَبده»

«ان ارادنی برحمة هل هن ممسکات رحمه قل حسبی ‌الله»

انسان متوکل در کارهای خویش بر خدا توکل می‌کند و ابتدا همة کارهایش را به او می‌سپارد.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و وظیفة خود را به خوبی انجام دهد، یعنی فکر و اندیشة خود را به‌کار گیرد.

ابزار و اسباب بنابر علم الهی برای انسان مهیا شده است و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و واقعاً او را تکیه‌گاه خود ببیند.

یکی از عوامل تقویت کننده، اولین گام در مسیر قرب الهی و ثابت قدم ماندن در آن است.

به معنای انجام وظایف خود در هر کار و سپردن آن کار به خدا می‌باشد.

خداوند آینده‌ای را می‌بیند که نمی‌بینیم و به مصلحت‌هایی توجه دارد که ما درک نمی‌کنیم.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر و صلاح او در آن باشد.