شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 13856

به جنگ خصم کسی کز حیل فروماند / ضرورت است که بیچاره وار برگردد(مفاعلن فعلاتن  مفاعلن فع لن)

هر دم کمند زلفت صیدی دگر بگیرد / پیکان غمزه در دل ز ابروی چون کمانت ( مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن)

گرم هلاک پسندی ورم بقا بخشی / به هر چه حکم کنی نافذ است فرمانت (مفاعلن فعلاتن  مفاعلن فعلاتن)

وجودی دارم از مهرت گدازان / وجودم رفت و مهرت هم چنان است (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

حاجت به نگاریدن  نبود رخ زیبا را / تو ماه پری‌پیکر زیبا و نگارینی

شرحت کسی نداند، وصفت کسی نخواند / همچون تو ماه‌سیما، در بحر و بر نباشد

گر همه خلق را چو من بی‌دل و مست می‌کنی / روی به صالحان نما خمر به زاهدان چشان

 بسیار می‌گفتم که دل با کس نپیوندم ولی / دیدار خوبان اختیار از دست دانا می‌برد

بسته بدانست درِ آسمان / تا بکشد چون تو گشاینده را

بر دل من که جای توست کارگه وفای توست / هر نفسی همی‌زنی زخم سنان چرا چرا

فتنه عشاق کند آن رخ چون روز تو را / شهره آفاق کند این دل شب‌گرد مرا

هست تهی خارها نیست در او بوی گل / کور بجوید ز خار، لطف گل و بوی‌ها

صید بیابان عشق چون بخورد تیر او                      سر نتواند کشید پای ز زنجیر او

ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته‌ای                 حسن تو جلوه می‌کند وین همه پرده بسته‌ای

بیا که در غم عشقت مشوشم بی‌تو                        بیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی‌تو

می‌برزند ز مشرق شمع فلک زبانه                   ای ساقی صبوحی در ده می شبانه