شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10903

ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند/ افسانۀ مجنون به لیلی نرسیده 

چتر ظفرت نهان مبینام/بی رایت تو جهان مبینام

قضا لازم است آن که بر خورشید عشق آرد/که همچون ذره در مهرش گرفتار هوا ماند 

زهی پادشاهی که ملک شرق/ به نظم تو گشته ست مشهور 

خویش را در بحر عرفان غرق کن / ورنه باری خاک ره بر فرق کن

کی تواند شد در این راه خلیل / عنکبوت مبتلا هم سیر پیل 

سیر هر کس تا کمال وی بود / قرب هر کس حسب حال وی بود 

لاجرم چون مختلف افتاد سیر / هم روش هرگز نیفتد هیچ طیر 

چو او را بدیدند برخاست غو / که امد ز آتش برون شاه نو

یکی دشت با دیدگان پر ز خون / که تا او کی آید ز اتش برون

چنان آمد اسپ و قبای سوار / که گفتی سمن داشت اندر کنار 

چو از کوه آتش به هامون گذشت / خروشیدن امد ز شهر و ز دشت

پیر خمیازه‌کش وضع جوان می‌باشد / حسرت تیر در آغوش کمان می‌باشد

پیر باشد نردبان آسمان / تیر، پران از که گردد از کمان

در پیری اگر باشد امیدی ز شکفتن / دایم گره قبضه به ابروی کمان چیست

کمان ترک چون دور افتد از تیر / دفی باشد کهن با مطربی پیر

حال چوگان، چون نمی‌دانی که چیست / ای نصیحت‌گو به ترک گوی گوی

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال / خطا نگر که دل امید در وفای تو بست

حریف، عهد مودّت شکست و من نشکستم / خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم

با پری رویان، به خلوت روی در روی آوری / خویش را دیوانه‌‌ سازی و پری‌ خوانی کنی