شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 31859

در مصراع اول از آرایۀ تشخیص استفاده شده است

واج‌آرایی در مصوت بلند آ در بیت وجود دارد

واژگان «چشم، دوش، بر» شبکۀ معنایی ایجاد کرده‌اند.

آرایۀ تشبیه در بیت به کار رفته است.

گنبد خضر است اسبت تو چو بحر اخضری/گر به زیر بحر اخضر گنبد خضرا بود

رنگ عاشق چو زعفران باشد/هر که عاشق بود چنان باشد

به شخص کوه پیکر کوه می‌‌کند/ غمی در پیش چون کوه دماوند

بلبل اندر گلستان هر ساعتی دارد نفیر/وز نفیرش در گلستان گل همی‌‌نازد به فر

هم‌‌نشینان تو خارانند و بس/ گل چه ارزد پیش تو ای بوالهوس

خیال روی کسی در سر است هر کس را/مرا خیال کسی کز خیال بیرون است

ما خاک تیره و رخ خوب تو آفتاب/ما صید لاغر و سر زلفت کمند ما

پای استدلالیان چوبین بود/پای چوبین سخت بی‌‌تمکین بود

بایزید از جمله مرد مرد خاست / زانک ما را خواست هیچ از ما نخواست (تشبیه / واج‌آرایی)

خویش بدخواهی، که غیر از بد نخواست / از تو بیگانه است، پس خویشی کجاست (جناس / تلمیح)

رفته است و مهرش از دلم نمی‌رود / ای ستاره‌ها، چه شد که او مرا نخواست؟ (استعاره / واژه‌آرایی)

گردون مرا ز محنت هستی رها نخواست / مرگم رسیده بود ولیکن خدا نخواست (تضاد/ واژه‌آرایی)

ج _ د _ ب _ الف

د _ ج _ ب _ الف

د _ ج _ الف _ ب

ج _ ‌د _ الف _ ‌ب