شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 6620

وجود خداوند وجودى محدود نیست که انسان بتواند از او غایب شود.

حفاظت و حراست خداوند از بندگان، برخاسته از رحمت گسترده‌ی اوست.

انسان‌ها خود در فزونى و یا کاستى نعمت‌ها نقشی ندارند.

عامل فزونى نعمت، خداوند است.

ای دل، تا کی در فریب این دنیای فانی سر خواهی کرد؟ یک بار، تنها یک بار سر از این چاه ظلمانی بیرون آور تا جهان واقعی را ببینی!

اگر در این دنیا، تو را جانی زیانی رسید، بدان که فردا، سود فراوانی خواهی بُرد. لحظه‌ای زبان در دهان بگیر تا حقایق معنوی را بشنوی!

چرا باید دل بر این دنیای فانی بست؟ دنیایی که تاجدارانِ خود را نیز از تخت پادشاهی به زیر می‌کشد و به زیر خاک می‌فرستد؟

و چگونه به‌سوی عیب حرکت می‌کنی، اگر او را همیشه‌حاضر می‌دانی؟ او از بخشیدن، ناتوان نمی‌شود و بنده را یاری می‌کند.

تنوّع بت‌هایی که انسان امروزی در خفا می‌پرستد از بت‌های عصر جاهلی بیشتر است.

زندگی انسان امروزی از زندگی انسان‌های پیش از تاریخ رفاه بیشتری دارد.

علی‌رغم افزایش مدّت عمر، توانایی‌های بدنی انسان به مرور زمان کم شده است.

نفوذ بشر در چرخه‌های زیستی طبیعت و نابودی حیات وحش، مسیری رو به گسترش دارد. 

شکرگزاری از خداوند، بعضاً و به‌ندرت مایة افزونی نعمت است.

خداوند تابع زمان نیست پس شکر ما در کاهش یا افزایش نعمات ما تأثیر ندارد.

کفران نعمت، بر خلاف شکر نعمت، در میزان نعمت‌های انسان‌ها مؤثر است.

شکرگزاری قطعاً مایة افزونی نعمت است.