شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20138

جان بخواه از من بیدل که روانت بدهم / به‌جز از جان ز من آخر چه تمنّاست تو را؟

دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست؟ / زین صفت نرگس سیراب تو بی‌خواب چراست؟

هر گره کز شکن زلف کژت بگشایند / زو همه ناله دل‌های گرفتار آید

خواجو اگر عاشقی حاجت گفتار نیست / گونه زردت بس است شرح غمت را بیان

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک / روز محشر سر بر آرم از لحد مست و خراب

ای که از سرچشمه نوشت برفت آب نبات / مرده مرجان جان‌افزای توست آب حیات

چنین گفت بر تخت شاهنشهی / چو بنشست بر جایگاه مهی

در قدم‌های خیال تو به دامن هر دم / چشم دریادل من لؤلؤ لالا می‌ریخت

تأمل‌کنان در خطا و صواب / به از ژاژخایان حاضر جواب

سخن بی‌تأمل کم افتد صواب / زبان را عنان از خطا بازتاب

بی‌تأمل لب مزن کز لب گُهر می‌ریزدش / چون صدف هر کس سخن را در دهن می‌پرورد

من که از دشمن سخن گویم تأمل کن که چون / ماجرای دوست را زیر سخن پوشیده‌ام

 ملک گفت: مرا آن دروغ پسندیده‌تر آمد از این راست که تو گفتی.

 جالینوس، ابلهی را دید دست درگریبان دانشمندی زده و بی‌حرمتی همی کرد.

 مردی یهودی بود که او را مال بسیار بود.

 «معرّی» را زیادت از صد هزار بیت شعر باشد.

خُنُک (خوشا) آن که آسایش مرد و زن/ گزیند بر آرایش خویشتن

طریقت به جز خدمت خلق نیست/ به تسبیح و سجاده و دلق نیست

الا تا درخت کرم پروری/ گر امیدواری کز او بر خوری

تا به گریبان نرسد دست مرگ/ دست ز دامن نکنیمت رها