شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11148

بخندد همی باغ چون روی دلبر

به نازی که لیلی به محمل نشیند

به هر جا که ناخن زنی، خون برآید

مرا سربلندی ز سودای اوست

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید/ که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است/ به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

قلم را آن زبان نبود که سرّ عشق گوید باز/ ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

دو

سه

چهار

یک

 تو مپندار کزین در به ملامت بروم / دلم این‌جاست بده تا به سلامت بروم

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم / که به پایان رَسَدَم عمر و به پایان نرسانم

 سر از بیچارگی گفتم نهم شوریده در عالم / دگر ره پای می‌بندد وفای عهد اصحابم

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند / جوانان سعادتمند پند پیر دانا را