شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 26680

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا! / چه نغز است و چه خوب و چه زیباست خدایا!

من با تو حدیث بی‌زبان می‌گویم / وز جمله حاضران عیان می‌گویم

ای یار ما دلدار ما ای عالم اسرار ما / ای یوسف دیدار ما ای رونق بازار ما

دل من دل من دل من برِ تو / رخ تو رخ تو رخ با فرِ تو

 زبانم به آتش زند دامنی                    ز تفسیده گلخن دهد گلشنی

به سر تاج شاهی نهم نامه را               لوای الهی کنم خامه را

رسیدی به هر شیشه دل سنگ او        بهانه نمی‌خواستی جنگ او

به عرش حقیقت لوایی زنم                نیازآوران را صلایی زنم

در زلف تو بند بود داد دل ما         در بند کمند بود داد دل ما

پرسیدم از هلال که قدت چرا خم است       گفتا خمیدن قدم از بار ماتم است

بر زلف تو باید که ره شانه ببندند       یا مشک‌فروشان در کاشانه ببندند

هان ای دل عبرت‌بین از دیده عبر کن هان       ایوان مداین را آیینه عبرت دان