شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7072

شیر گردون پیش شیر رایتت/ سخره چون آهوی دست‌آموز باد

چنان ننگش آمد ز کار هجیر/ که شد لاله‌رنگش به‌کردار قیر

سعدی شیرین‌زبان، این همه شور از کجا؟/ شاهد ما آیتی‌ست، وین همه تفسیر او

چو هیبت نظر و پرتو تجلّی او/  بر او فتاد، ز هیبت دراوفتاد از پا

زدم در بحر وحدت غوطه‌ها از چشم پوشیدن                 یکی گردد به دریا چون حباب از خود تهی گردد

چگونه در تو رسم تا ز خود برون نروم؟                 چرا که هستی من در میان، حجاب من است

از حیات و خبرش بخبران بی‌خبرند                       که حیات و خبرش پرده ایشان شده است

زندگانی نتوان گفت و حیاتی که مراست                              زنده آن است که با دوست وصالی دارد