شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11920

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

احتراز از عشق می‍‌کردم ولی بی‌حاصل است/ هر که از اول تصور می‌کند فرجام را

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/ بازجوید روزگار وصل خویش

چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست/ حیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را

سحرخیزان (مفاعیلن) / خونِ دل (فاعلن) 

باده غم (مفتعلن) / شاهِ خوبان (فاعلاتن)

که گفتت (فعولن) / ای بت من (مفتعلن)

گُل می‌رود (مستفعلن) / شتابان (فاعلن)

محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

دل از من برد و روی از من نهان کرد

رهروان را عشق بس باشد دلیل

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها