شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 20533

یکی قطره باران ز ابری چکید / خجل شد چو پهنای دریا بدید 

سپهرش به جایی رسانید کار / که شد نامور لؤلؤ شاهوار

بلندی از آن یافت کو پست شد / در نیستی کوفت تا هست شد 

بدی را بدی سهل باشد جزا / اگر مردی، احسن الی من أسا

ساقیا برخیز و در ده جام را / خاک بر سر کن غم ایام را

اگرچه باده فرح‌بخش و باد گل‌بیز است / به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی / خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند

چنین گفت یک‌ره به صاحبدلی / که عمرم به سر رفت بی ‌حاصلی

از وبای زرق و محرومی برآ / در جهان حیّ و قیّومی درآ

و گر جور در پادشایی کنی / پس از پادشاهی گدایی کنی

به دنباله‌ی راستان کژ مرو / و گر راست خواهی ز سعدی شنو