شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19935

پهلو، درختی که از چوب آن تیر و نیزه می‌سازند، افسار، شوخی

سینه، تیر، مهار، غیر جدّی بودن

دریا، درختی که از چوب آن تیر و نیزه می‌سازند، دهانه، شوخی

پهلو، درختی که از چوب آن نیزه و تیر می‌سازند، مهار کردن، غیرجدّی بودن

بدان ماند که خونش می‌دواند / بدینسان کز پی‌ات اشکم روان است

دانی که عرق بر رخ خوبش به چه ماند؟ / چون ژاله که بر برگ گل یاسمن افتد

دل رفت و دیده خون شد و جانم ضعیف ماند / وان هم برای آن که کنم جان فدای دوست

مه چه باشد که به روی تو برابر کنمش؟ / یا ز رخسار تو گویم که به جایی ماند

غیر نومیدی علاج این قدر امراض چیست / عالمی پر می‌زند در نبض بیمار طمع

ذجر عبرت نیست تنبیه سماجت‌پیشگان / لب‌گزیدن نشکند دندان اظهار طمع

بهر تعمیر خیالی کز نفس ویران‌تر است / خاک دهر از آبرو گل کرد معمار طمع

درخور جان‌کندن از اغراض می‌باید گذشت / عمرها شد مرگت از پا می‌کشد خار طمع

الهی دوستدار از زبان خاموش است و گاه جان در سر دوستی کرد، که غرق‌شده آب نبیند.

ای رحمت تو دستگیر ما و ای کرم تو عذرپذیر ما، ای مجیب هر خواننده و ای قریب هر داننده.

الهی نظر خود بر ما مدام کن و ما را بر داشته خود نام کن و به وقت رفتن بر جان ما سلام کن.

کدام خرد صفت تو را برتابد، کدام شکر با نیکویی تو برابر آید، کدام بنده به عبادت تو رسد؟

بدان محضر اژدها ناگزیر                                  گواهی نوشتند برنا و پیر (قید، مفعول)

ای مرغ سحر، عشق ز پروانه بیاموز       کان سوخته را جان شد و آواز نیامد (مضاف‌الیه، نهاد)

ای کعبه به داغ ماتمت نیلی‌پوش         وز تشنگی‌ات فرات در جوش و خروش (منادا، مسند)

بزن زخم، این مرهم عاشق است           که بی‌زخم مردن، غم عاشق است (نهاد، مسند)