شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27281

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی/ چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

گزارنده را پیش بنشاندند/ همه نامه بر رودکی خواندند

ناصر خسرو که جان حكمت است/ بر لوای فتح گردون نصرت است

به فردوسی آواز دادی که می/ مخور جز بر آیین کاوس کی

واقع‌گرا و حماسی بودن شعر

استفاده از تشبیه (از نوع حسی)

استفاده از قالب قصیده

استفاده از دو نشانه برای یک متمم

قرن چهارم با دانشمند بزرگی چون محمدبن زکریای رازی آغاز شد و با شاعر بی‌نظیری مانند فردوسی ادامه یافت.

در زمان سلجوقیان، بخارا عمده‌ترین مرکز فرهنگی به‌شمار می‌آمد و بسیاری از دانشمندان آثار ارزنده‌ای به پارسی پدید آوردند.

در اوایل قرن پنجم بسیاری از اصطلاحات علمی،‌ ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمة متون عربی وارد فارسی دری می‌شود.

امرای سامانی با تشویق شاعران و نویسندگان می‌کوشند ترکیب تازه‌ای از هویت فرهنگی، یعنی بازیافتن اندیشة ایرانی در چارچوب فرهنگ اسلامی را ترویج کنند.