شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1848

گرایش به قالب‌های کم‌کاربرد یا نوین به‌تدریج زمینه را برای ظهور شعر نو فراهم کرد. 

از نظر موسیقی و عروض نیز گروه سنت‌گرا بسیار پایبند به سنت‌های ادبی بودند و شعر را وسیله‌ای برای بیان مقصود می‌دانستند. 

شاعران این دوره گاه با تأثیرپذیری از اوضاع اجتماع، نوآوری‌هایی در عرصه تخیل پدید آوردند. نمونۀ این تخیلات را در پاره‌ای از اشعار میرزادۀ عشقی می‌توان دید.

شاعرانی که به زبان مردم کوچه و بازار شعر می‌گفتند، به قالب‌هایی مثل مستزاد و چهارپاره رغبت بیشتری داشتند.

ترسم که خانه‌ات شود ای محتشم خراب / از سیل اشک دیده گریان کارگر

نیستی در فکر آزادی از این جسم گران / دامن خود برنیاری زین ته دیوار حیف

زنان کشور ما زنده‌اند و در کفن‌اند / که این اصول سیه‌بختی، از سیه‌رختی است

ذوق بشریت را این عشق کهن گم کرد / عشقی نو و فکری نو اندر بشر اندازید

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را              می‌دوم به پای سر در قفای آزادی

داغ است دل لاله و نیلی است بر سرو        کز باغ جهان لاله‌عذاران همه رفتند

آستین چو از چشم بر گرفتم               سیل خون به دامان روانه کردم

از چه روی چون ارغنون ننالم           از جفایت ای چرخ دون ننالم