شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10150

جهان حسن تو داری به زیر خاتم زلف / تو راست معجزه و نام تو سلیمان است

رسول من سوی تو باد صبح‌دم باشد / ازین قبل نفس باد صبح‌دم سرد است

ز وصل گویی کم گوی، آن مرا گویند / مرا ز درد چه پروای وصل هجران است

بر آن دیار که باد فراق تو بگذشت / به هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

ماهی و چون عیان شوی شمع هزار مجلسی               سروی و چون روان شوی عشق هزار لشکری

از سر رشک سوختم زان همه سوزم از درون           با همه آب ساختی زان همه آبی از تری

سینة خاقانی اگر پاک بشویی از غبار            پیش خدایگان تو را بیش کند ثناگری

هم شکری تو هم نمک با تو چه نسبت آب را       چند به رغم دوستان دشمن خویش پروری

آه اگر دامن پاک تو نیارند به دست       خستگانی که دریدند گریبانی چند

مستان بزم عیش شرابی نداشتند       در عین بی‌خودی میِ نابی نداشتند

چو مطربان سحر آهنگ زیر و بام کنند         معاشران صبوحی هوای جام کنند

کسی است صاحب بخت بلند و عمر دراز         که دست بر سر آن زلف خم‌به‌خم دارد