شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9871

همی برخروشید و فریاد خواند / جهان را سراسر سوی داد خواند (مجاز ـ واج‌آرایی)
 

سوی لشکر آفریدون شدند / ز نیرنگ  ضحاک بیرون شدند (واج‌آرایی ـ تناسب)
 

مرا در نهانی یکی دشمن است / که بر بخردان این سخن روشن است (واج‌آرایی ـ حس‌آمیزی)
 

بدو گفت مهتر به روی دژم / که برگوی تا از که دیدی ستم؟ (تشبیه ـ جناس همسان)
 

خاک را زنده کند تربیت باد بهار / سنگ باشد که دلش زنده نگردد به نسیم

محتشم زد چو گدایان در دریوزه عام / تا به این پی نتوان برد که او سائل کیست

گرنه مرغ چمن از همنفس خویش جداست / همچو من خسته و نالنده و دل‌ریش چراست

محمل آن به که ازین مرحله بیرون نبرم / که ره بادیه از خون دلم ناپیداست

ﻣﻲ ﻛﻨﺪ آﺗﺶ زﺑﺎن دﻓﻊ ﮔﺰﻧﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ                                ﻣﺼﺮع ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ ﺳﭙﻨﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ

ﺑﺎ ﻧﺴﺐ ﻣﺤﺘﺎج ﻧﺒﻮد ﺻﺎﺣﺐ ﻛﺴﺐ و ﻛﻤﺎل                           ﺑﻲﻧﻴﺎز از ﺑﺤﺮ ﮔﺮدد ﻗﻄﺮه ﭼﻮن ﮔﻮﻫﺮ ﺷﻮد

ﺧﻮد ﺷﻜﻦ را از ﺷﻜﺴﺖ دﻳﮕﺮان اﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻴﺴﺖ                      ﻓﺎرغ اﺳﺖ از ﺳﻨﮓ ﭼﻮن ﺑﻲ ﺳﻨﮓ ﻣﻴﻨﺎ ﺑﺸﻜﻨﺪ

ﭘﺨﺘﮕﺎن از ﺧﻮد ﺑﺮون آرﻧﺪ آﺗﺶ ﭼﻮن ﭼﻨﺎر                              از رگ ﺧﺎﻣﻲ ﺑﻪ آﺗﺶ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ را ﻋﻮد ﺑﺴﺖ

۱) ه_، ج، د، الف، ب

 ب، الف، د، ج، ه_

ب، د، الف، ج، ه_

د، ب، ه_، ج، الف