شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 23313

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو / ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

بی مزد بود و منّت هر خدمتی که کردم / یا رب مباد کس را مخدوم بی‌عنایت

عشق و معشوق اختیاری نیست / عشق زان سان که تو شماری نیست

من که باشم در آن حرم که صبا / پرده‌دار حریم حرمت اوست

خرامان می‌رود آن سرو قامت / جهانی را از آن قامت قیامت (ناهمسان افزایشی)

قصد جان است طمع در لب جانان کردن / تو مرا بین که در این کار به جان می‌کوشم (ناهمسان حرکتی)

احوال گنج قارون کایام داد بر باد / در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد (ناهمسان اختلافی)

جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد / هرکس که این ندارد حقا که آن ندارد (ناهمسان افزایشی)

پیک عشقم به اشارات دو ابرو مفرست / کس پی عاشق بی‌دل نفرستاده به تیغ

نه عاشق است در این گفت و گوی نی معشوق / نه ناظر است در این جست و جوی نی منظور

ای آن‌که تو را حریم گردون حرم است / گر خون خوری از ساغر گردون چه غم است

شعر را خوانند مُهمل طعنه بر شاعر زنند / گرچه نگشایند خود اِلّا که بر مهمل دهان

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

تو را که از مل و مال است مستی و هستی / خمار و خواب تو را صور نشکند به صدا

محراب قیصر کوی تو عید مسیحا روی تو / عودالصلیب موی تو آب چلیپا ریخته

می‌گفتم از سخن زر و زوری به کف کنم / امید زر و زور مرا خوار و زار کرد