شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 133

اخلاق مردان را به میزان سفر برکشند

هرکه را مشغول گردانند به طلب دنیا از آخرت، ذلیل و خوار گشت؛ یا در دنیا یا در آخرت.

نوشیروان عادل را در شکارگاهی صیدی کباب کردند.

یکی از حکما پسر را نهی کرد از بسیار خوردن.

وصف طبیعت

شعر واقعگرا و محسوس و عینی است.

در توصیف معشوق زمینی است

روح حماسی در شعر دیده میشود.

من خیال تو را کجا بینم/ چون همه شب ز رنج بیدارم

بدین زمان که ز فردوس هر زمان رضوان/ همیگشاید بر بوستان خرّم در

فراق تو بخواهد گستریدن/ ز خار و آتشم بالین و بستر

ز شوق طلعت و حرص لقای تو مستم/ به روز چون حربا و به شب چو نیلوفر (حربا: آفتابپرست)

مگرکه بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی / گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/ این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

مرغ دل باز هوادار کمان ابرویی است/ ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد (تناسب-تشبیه)

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک/ چو درد تو نبیند که را دوا بکند (تلمیح-تضاد)

طایر دولت اگر باز گذاری بکند/ یار باز آید و با وصل قراری بکند (جناس-تضاد)

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز/ که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند (مجاز-تلمیح)