شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 30222

قرن چهارم

قرن پنجم

قرن چهارم و نیمۀ اوّل قرن پنجم

اوایل قرن چهارم و اواخر قرن پنجم

به ما حضر قناعت کند و تکلّف طعام‏‌های خوش نکند که مقصود مؤمن، نگاه‌داشت قوّت عبادت بود نه تنعّم؛ و سنّت است نان را گرامی‌داشتن که قوام آدمی بدین است.

دانستن صورت عالم و چگونگی نهاد آسمان و زمین و آنچه به میان این هر دو است، سخت سودمند است اندر پیشه نجوم؛ ازیراک، گوش به نام‌ها و لفظ‌ها که منجّمان به کار دارند، خو کند.

چون نوروز بگذرد، سوی غزنین رویم و تدبیر برادر چنان که باید ساخت، بسازیم که ما را از وی عزیزتر کس نیست، تا این جمله شناخته آید ان شاء الله عزّ و جلّ.

فأمّا حدیث حشمت: چنین خواندم در اخبار خلفا که چون هارون‌الرّشید امیرالمؤمنین از بغداد قصد خراسان کرد ـ و آن قصه دراز است و در کتب، مثبّت که قصد به چه سبب کرد ـ چون به طوس رسید، سخت نالان شد و بر شرف هلاک شد.

غم تو چند خورم و انده تو چند برم؟ / نخورم تا نخوری و نبرم تا نبری

هرچه اسباب است آتش درزن و خرّم نشین / رندی و ناداشتی به روز رستاخیز را

اگر سکندر با شاه یک سفر کردی / ز اسب تازی زود آمدی فرود به خر

گل همی گل گردد و سنگ سیه، یاقوت سرخ / زین بهار سبزپوش تازه‌روی آبدار