شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 16943

با بیننده‌گان، آفریننده را نمی‌توان دید.

کسی نمی‌تواند او را چنان که هست بستاید.

او فروزنده‌ی ماه و ناهید و مهر است.

برای بندگیِ خدا باید کمر ببندی.

عشقت که دوای جان این دل‌ریش است / ز اندازة هر هوس‌پرستی بیش است
چیزی است که از ازل مرا در سر بود / کاری است که تا ابد مرا در پیش است

عشق است که لذّت جوانی ببرد / عشق است که عیش جاودانی ببرد
عشق ارچه که آب زندگانی دل است / لیکن ز دل آب زندگانی ببرد

 شمع ارچه چو من داغ جدایی دارد / با گریه و سوز آشنایی دارد
سررشتة شمع به که سررشتة من / کان رشته سری به روشنایی دارد

پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است / گردنده فلک نیز به کاری بوده است 
هر جا که قدم نهی تو بر روی زمین / آن مردمک چشم نگاری بوده است