شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم

باتوجه به متن زیر، کدام گزینه از نظر مختصات سه گانه زبانی، فکری و ادبی نادرست است؟

نصیحت ازدشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کار کنی که آن، عین صواب است.

حذر کن آنچه دشمن گوید آن کن/ که بر زانو زنی دست تغابن (تغابن: پشیمانی)

گرت راهی نماید راست چون تیر/ از او برگرد و راه دست چپ گیر

درحکایت، جناس یافت می‌شود. (ادبی)

بر اساس متن، نصیحت‌پذیری از دشمن،شایسته است. (فکری)

«ت» در «گرت» نقش دیتوری «متمم» دارد. (زبانی)

در بیت‌ها آرایه‌های ادبی تشبیه و کنایه وجود دارد. (ادبی)

وزن و آهنگ کدام گزینه، شادی‌آور و طرب‌انگیز است؟

بزم صبوحی ز قدح برفروز / رایت عشرت به چمن برفراز

جگرم تشنه و منازل دوست / از سرشکم فتاده بر سر آب

دلا! سود عالم زیانی نیرزد / همای سپهر استخوانی نیرزد

دست گیرید در این واقعه کافتاد مرا / که نماندست کنون طاقت بیداد مرا

شاعر در کدام بیت از آرایهٔ «واجآرایی» بیش‌تر، در دو واج بهره برده است؟

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض / ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود

از خزان برگ رزان ریزان شد ای گل‌چهره خیز / یاد کن از برگ‌ریز عمر و می در جام ریز

دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز / تو مرغ زیرکی از دام دیو و دد بگریز

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

با توجه به قلمروهای سه‌گانه در متن زیر، کدام گزینه متفاوت است؟

«پس معاویه چون بخواست رفتن، پیش عثمان آمد تا او را بدرود کند. او را گفت: «یا امیرالمومنین، این سخن دراز شد میانِ مردمان، و هر روز همی افزون‌تر شود و مرا دل ندهد که تو را به میان دشمنان اندر بگذارم. دستوری ده تا از سپاه شام مردی ده هزار ایدر به مدینه فرستم. عثمان گفت: «این مدینهٔ ما جایی تنگ است و طعام تنگ و نرخ گران، و اگر ده تن ایدر آیند، آن گرانی نرخ پدید آید. پس ده هزار مرد ایدر چگونه آرم؟»

کاربردهای تاریخی دستور: بخواست رفتن، دراز شدن سخن

مرا دل ندهد: کنایه از این که راضی نمی‌شوم