شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 11596

این فرزند تو است که بر وی نعمت خود تمام کردم و نواخت خود بر وی نهادم

آدم همه پدری کرد هرگز پسری نکرده بود. پس پدری کردن گذاشت به میراث نه پسری کردن

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل

دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند

متکلم را تا کسی عیب نگیرد سخنش اصلاح نپذیرد

الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است

بزرگی به عقل است نه به سال

مگذار ما را به که و مه

ما همه ستمکارانیم بر خویش عفو کن و از ما درگذار

بر هیچ پیغامبر روا نیست که فردا در آتش شود و عذاب چشد

بعد از این صواب نیست که میان من و پادشاه جمعیتی باشد

جماعتی با او نان بخوردندی پس به قیلوله مشغول شد

ب، ت

پ، الف

پ، ت

الف، ب