شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هشتم : در کوی عاشقان

آرایه‌های «استعاره، حسن تعلیل، حس‌آمیزی، کنایه» همگی در کدام بیت آمده است؟

دل در طلب خندة شیرین تو خون شد جان در طلب لعل شکرخای تو افتاد

سیل در هامون، صدا در کوه می‌دانی چه بود از غم من کوه می‌نالید و هامون می‌گریست

از آن دوای دلِ خسته در جهان تنگ است که نیستش به جز از پستة تو مرهم، هیچ

لب ببستم ز سخن ای گل خندان که مباد مردمان بوی تو یابند ز رنگ سخنم

در همه‌ی گزینه‌ها به‌جز ....... نقش تبعی وجود دارد.

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست / بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

ای آفتاب حسن برونآ، دمی ز ابر / کان چهره‌ی مشعشع تابانم آرزوست

واللّٰه که شهر بی تو مرا حبس می‌شود / آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت / شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

مفهوم کدام بیت نادرست است؟

ما به فلک بوده‌ایم، یار ملک بوده‌ایم / باز همان جا رویم، جمله که آن شهر ماست (جایگاه اصلی انسان، آسمان و عالم معنویّت است.)

برای من مگریّ و، مگو دریغ! دریغ! / به دام دیو درافتی، دریغ آن باشد (تأسّف برای مرگ)

رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن / ترکِ منِ خرابِ شبگردِ مبتلا کن (مرا تنها بگذار)

به روز مرگ، چو تابوت من روان باشد / گمان مبر، که مرا درد این جهان باشد (عدم وابستگی به این جهان)

در تمام گزینه‌ها به‌جز گزینهٔ .......... نقش «تبعی» دیده می‌شود.

پشت من هجر تو بشکست تو عهدم مشکن / نقض عهد از همه رو عین گناه است، گناه

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن / من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

عشق گفتا شرع تعلیمت کنم / در طریق عشق تعظیمت کنم

دهان شیر و پلنگاست مهد راحت من / ز بس زبان ملامتگران گزیده مرا

مفهوم کدام بیت متفاوت است؟

چنین قفس نه سزای چون من خوش‌الحانی است/ روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

خوانده‌ای (انّا الیه راجعون)؟/ تا بدانی که کجاها می‌رویم

در ساحت آرامگه دهر غریبیم/ من قدسی‌ام این کشور خاکی وطنم نیست

بلبل از زمزمه‌ی خویش به بند افتاده است/ از قفس مرغ به گلشن شود از خاموشی

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هشتم : در کوی عاشقان | آزمون شماره 6942