شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 460

باده‌خواران به نیم‌جو نخرند / این دو قرص درست گردون را

ای که به هنگام درد راحت جانی مرا / وی که به تلخی فقر گنج روانی مرا

یار مرا عارض و عذار نه این بود / باغ مرا نخل و برگ و بار نه این بود

گهی قماش درید و گهی به کوه دوید / گهی ز زهر چشید و گهی گزید جفا

یاران درین چمن به تکلّف طرب‌ کنید / اینجا خضاب هم شب عیدی‌ست زال را

هر که درین دایره دوران کند / نقطه دل آینه جان کند

گر شکوه کنیم بی‌تمیزیم / ور شکر، خیال نارساییم

رمز دو جهان از ورق آینه خواندیم / جز گرد تحیر رقمی نیست در اینجا

دزدند خودپرستی و خودکامی / با این دو فرقه راه نپیماید

بس سقف شد خراب و نگشت آسمان خراب / بس عمر شد تمام و نشد روز و شب تمام

خویشتن دیدن و از خود گفتن / صفت مردم کوته‌نظر است

همیشه بار جفا بردن و نیاسودن / همیشه رنج طلب کردن و نرنجیدن

شربت لعل لبت بود شفای دل ما / هرگه از چشم خوشت خسته و بیمار شدیم

جز لقای روی جان‌افروز دوست / درد ما را نیست درمان ای طبیب

تا ز لذّات دو عالم نگذری مردانه‌وار / کی توان کی، از لقای دوست برخوردار شد

لقای یار که تسکین دوزخ دل ماست / حدیث باغ خلیل است و آتش نمرود