شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 9109

تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر / می‌ماند و ما تشنه بر خاک سر کویت

حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و درو غوطه خورم

تو آفتاب منیری که می‏روی ز سرم / فتاده بر سر ره من به سایه می‌‏مانم

چون شاخ گوزن است قد خم شده اما / از بیشه اندیشه زند نعره که شیرم

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟ / که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است / بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو / ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد